ترجمه ، زندگی در حرکت: روایتی از استقلال و ورزش در جامعه نابینایان(متن)
سارا شاهپورجانی
اشتیاق به حفظ پویایی و تحرک، صرفاً به این دلیل که بینایی تغییر کرده، از بین نمیرود؛ اما شاید این سؤال پیش بیاید که چطور میتوان با این شرایط به ورزش و فعالیت ادامه داد. در این شماره از نشریه نسل مانا، در پادکستی از هدلی پرزنت با کیت هودر و ارین اسپالدینگ همراه میشویم تا درباره نقش سازمان «آشیل بینالمللی» در دستیابی به اهداف ورزشی افراد دارای آسیب بینایی بشنویم؛ گفتوگویی که یادآوری میکند ارزش وجودی انسان به میزان بیناییاش گره نخورده و برای تحرک و پویایی همیشه راههای امن و جذابی وجود دارد.
ریکی انگر: اگر دویدن یا دوچرخهسواری روزگاری از اشتیاقهای شما بوده، یا همیشه دوست داشتهاید در یک مسابقه دو شرکت کنید اما هنوز فرصتش پیش نیامده است، با بروز آسیب بینایی لازم نیست این برنامهها را کنار بگذارید؛ در این اپیزود، کیت هودر، از اعضای هدلی، و ارین اسپالدینگ، مدیر شعبه کنتیکت، با ما همراه شدهاند تا درباره اینکه چگونه سازمان «آشیل بینالمللی» میتواند به شما در دستیابی به اهداف ورزشیتان کمک کند، با هم گفتوگو کنیم. کیت و ارین، به برنامه خوش آمدید!
ارین و کیت: صبح بخیر، ریکی. صبح بخیر. ممنون از دعوتتان.
ریکی: من بسیار خوشحالم که هر دوی شما را اینجا دارم. ما تماسهای زیادی از افرادی دریافت میکنیم که در مرحله حس و حال «خسته شدن از ماندن در خانه و احاطه شدن در میان این چهار دیواری» قرار دارند؛ خیلیها دوست دارند بیرون بروند، ورزش کنند، اما نمیدانند چطور باید این کار را انجام دهند یا آیا اصلاً انجام آن به صورت امن امکانپذیر است یا خیر. بهخصوص پس از آسیب بینایی و تلاش برای سازگار شدن با شرایط جدید، پرسشهای زیادی مطرح میشود. سازمان آشیل کار فوقالعادهای در بازگرداندن افراد به آن بُعد ورزشیشان انجام میدهد. شاید دویدن در یک مسابقه ۵ کیلومتری در فهرست آرزوهایتان بوده و حالا فکر میکنید دیگر نمیتوانید انجامش دهید، اما خوشبختانه این تصور صحت ندارد. ارین، برای کسانی که نمیدانند «آشیل» چیست، ممکن است توضیح دهید ساختار کار چطور است؟
ارین: نام سازمان ما «آشیل بینالمللی» است و در سطح بینالمللی با ۶۲ شعبه فعالیت میکنیم. رسالت ما این است که زندگی ۲۶ درصد از آمریکاییهایی را که با معلولیت زندگی میکنند، متحول سازیم. داشتن معلولیت به این معنا نیست که نمیتوانید پیادهروی، دویدن یا دوچرخهسواری کنید. پیام ما ساده است: هر طور که میتوانید حرکت کنید، به جامعه ما بپیوندید. ما از طریق راهنمای آموزشدیده، بند اتصال یا همان «تتر» (یک بند کوتاه که راهنما و ورزشکار را از طریق دستها به یکدیگر متصل میکند تا هماهنگی حرکتی و ایمنی حفظ شود) یا هر روش دیگری از شما حمایت میکنیم تا در کنار ورزش، ارتباط اجتماعی نیز شکل بگیرد.
ریکی: این موضوع بسیار مهم است. انزوا و نشستن در خانه برای سلامتی زیانبار است. کیت، داستان خودت را از روزهای آغازین پیوستن به آشیل بگو.
کیت: پیش از پیوستن به آشیل، با عصای سفیدم دور و بر محلهام سه روز در هفته پیادهروی میکردم. در یک گروه حمایتی با ارین آشنا شدم و وقتی درباره آشیل صحبت کرد، با خودم گفتم این چیزی است که من هم میتوانم انجام دهم و ظرف سه ماه ملحق شدم. بینایی من در حد تشخیص حرکت دست است. هدف اولم پیادهروی تند با یک بند اتصال ۱۸ اینچی (تتر) همراه با یک راهنما بود. پس از آن در مسابقات ۵ و ۱۰ کیلومتری شرکت کردم و امسال قصد دارم در اولین مسابقه نیمه ماراتن خودم شرکت کنم. آشیل مرا از نشستن روی صندلی خانه به این جایگاه رساند و حالا خودم نیز به عنوان هماهنگکننده به دیگران کمک میکنم.
ریکی: ارین، فرایند پیوستن افراد به آشیل و تطبیق آنها چگونه است؟
ارین: ما در فرهنگ خود به همه افراد «ورزشکار» میگوییم؛ چون هر کسی که بدن خود را حرکت دهد یک ورزشکار است. این برنامهها کاملاً بر اساس خواستهها و اهداف هر فرد شخصیسازی میشود؛ چه هدفشان دور زدن بلوک خانه باشد و چه دویدن با راهنما؛ ما راهنماها را پیش از دیدار با ورزشکار آموزش میدهیم و آنها را بر اساس سرعت و نوع حرکت (پیادهروی یا دویدن) با هم جفت میکنیم. این روند زمان میبرد تا اعتماد ساخته شود و ورزشکار با آزادی کامل به جلو برود.
ریکی: اگر شعبهای در منطقه کسی وجود نداشته باشد، چه منابع دیگری وجود دارد؟
ارین: از ۶۲ شعبه، ۳۰ شعبه در آمریکا قرار دارد که از یک مدل واحد پیروی میکنند؛ اگر در منطقهای بدون شعبه مستقر زندگی میکنید، برنامه «متحد در گام» (United in Stride) را داریم؛ یک برنامه تطبیق دیجیتال که افراد نابینا یا کمبینا را با راهنماهای محلی پیادهروی و دو متصل میکند. همچنین رویدادهای اجتماعی و دوچرخههای تاندم (دونفره) برای علاقهمندان به دوچرخهسواری فراهم کردهایم.
ریکی: چه پیامی برای کسانی که تردید دارند دارید؟
کیت: جامعه آشیل افرادی فوقالعاده شگفتانگیز دارد. شما با این کار هم ورزش میکنید و هم شبکه اجتماعی به دست میآورید. من در این دو سال دوستان زیادی پیدا کردهام و زندگیام تغییر کرده است؛ به این گروه شانس بدهید.
ارین: بیایید و آن را امتحان کنید. تیم تعاملی ما پیش از تمرین با شما صحبت میکند تا ترس از ناشناختهها کاهش یابد. کافی است قدم اول را بردارید و خودتان را به شکلهای متفاوتی به چالش بکشید.
ریکی: از هر دوی شما برای به اشتراک گذاشتن این داستانها و اشتیاق سرشارتان سپاسگزارم.
یادداشت مترجم
ورزش و تحرک بدنی بخش جداییناپذیری از یک زندگی باکیفیت است و آسیب بینایی، نباید مانع دستیابی افراد به اهداف ورزشیشان شود. حضور در جوامعی حمایتی همچون «آشیل بینالمللی» نشان میدهد که با وجود چالشهای ناشی از کاهش بینایی، میتوان با بهرهگیری از فناوریهای کمکی، ابزارهایی مانند تتر، دوچرخههای تاندم و حضور راهنماهای آموزشدیده، دوشادوش دیگران به فعالیت پرداخت. این فعالیتها تنها به سلامت جسمانی محدود نمیشوند؛ بلکه با ایجاد ارتباطات اجتماعی عمیق، تقویت اعتماد به نفس و ساختن یک شبکه حمایتی قدرتمند، روحیه فرد را دگرگون ساخته و احساس ارزشمندی را به زندگی باز میگردانند. با این حال، بررسی چنین تجربیاتی در بستر جامعه ما یادآور این واقعیت تلخ است که نابینایان و افراد کمبینا در ایران با موانع ساختاری و فرهنگی فراوانی روبهرو هستند. متأسفانه امکانات ورزشی استاندارد و مناسب برای افراد دارای آسیب بینایی بسیار محدود است و نگرشهای کلیشهای جامعه و عدم آگاهی عمومی، همچنان توانمندیهای ورزشی این قشر را نادیده میگیرد. حتی در بسیاری از موارد، باشگاهها و مجموعههای ورزشی به دلیل ناآگاهی یا ترس از مسئولیت، از پذیرش ورزشکاران نابینا سرپیچی میکنند.
امید است با الگوبرداری از سازمانهای بینالمللی موفق و با همت مسئولان، انجمنها و تشکلهای تخصصی حوزه معلولیت در ایران، گامهای اساسی در جهت فرهنگسازی، آگاهیبخشی عمومی، مناسبسازی فضای باشگاهها و فراهم کردن مربیان و راهنماهای آموزشدیده برداشته شود تا نابینایان کشورمان نیز بتوانند بدون دغدغه و موانع تبعیضآمیز، به حق طبیعی خود در برخورداری از امکانات ورزشی دست یابند. انتشار اینگونه مطالب در نشریه نسل مانا میتواند گامی مؤثر در جهت الهامبخشی و آشنایی هرچه بیشتر جامعه با این ضرورتهای اجتماعی باشد.
نویسنده: Hadley Presents Podcast Team
گردآوری از وبسایت: pocketcasts.com
مترجم: سارا شاهپورجانی
