ادمین 950 پست 628 دیدگاه

سلام به همراهان همیشگی پیک تندرستی؛ خوشحالم که دوباره توانستم در شرایط بهتر همراه شما باشم و مطالب جدیدی در اختیارتان قرار دهم؛ مباحث امروز ما شامل ماهیت تعادل و حس عمقی و نیز کاربرد آن‌ها در زندگی روزمره ما هستند؛ بعد بررسی می‌کنیم این…

در پی انتشار یک شماره دیگر از خبرنامه دسترسی‌پذیری گوگل، مثل چند شماره گذشته از ماهنامه نسل مانا، در این ستون به به‌روزرسانی‌های مختلفی که در زمینه دسترسی‌پذیری در محصولات گوگل ارائه شده است می‌پردازیم. ربات هوش مصنوعی جمینای گوگل با…

گفتگو با غلامعلی جوهریان؛ معلم بازنشسته، مدیر پروژه و کارآفرین نابینا همراهان عزیز! در این شماره، مهمان برنامه‌ ما یکی از معلمان فرهیخته و بازنشسته‌ای است که مسیر زندگی‌اش، می‌تواند نقشه راه برخی از ما باشد. قرار است با او درباره…

استقلال افراد با آسیب بینایی چه چیزهایی نیست؟ در ادامه سلسله مباحث مربوط به استقلال افراد با آسیب بینایی، این بار به مواردی می‌پردازیم که افراد فکر می‌کنند با انجام آن‌ها جلوه‌ای از استقلال را از خود نشان می‌دهند. برای اینکه مفهوم درست…

مقدمه: مرثیه‌ای بر دیوار سکوت و سه ماه انزوا در زندگی ما نابینایان، اینترنت صرفاً ابزاری برای سرگرمی یا ارتباطات جمعی نیست؛ اینترنت برای ما به معنای «چشم»، «عصای دیجیتال» و «پل استقلال» است. از میانه‌های اسفند، سایه سنگین جنگ منجر به قطعی…

با سلام و احترام، همچون گذشته، در این ستون گزارش مختصری از اقدامات و فعالیت‌های انجام‌شده در انجمن نابینایان ایران در خردادماه سال ۱۴۰۵ را به محضر شما مخاطبان گرامی تقدیم می‌کنم. ابتدا لازم می‌دانم از زحمات شبانه‌روزی هیئت تحریریه…

رادیو اینترنتی انجمن نابینایان ایران که نام صنا (صدای نابینایان ایران) برای آن انتخاب شده است، در ماهی که گذشت، رسماً افتتاح شد. در این یادداشت چرایی راه‌اندازی یک شبکه رادیویی در انجمن نابینایان ایران و در ادامه، سخنان قائم‌مقام انجمن و…

در روزگاری که اینترنت در نگاه مسئولان محدود به تلگرام و اینستاگرام است،، برای افراد دارای معلولیت فراتر از گشت و گذار در شبکه‌های اجتماعی، هوایی است برای نفس کشیدن. بسته ماندن این مسیر، ارتباط ما با مخاطبان، منابع و…

من این را حالا می‌نویسم؛ چهار روز بعد از آن اتفاق؛ می‌نویسم برای این‌که چیزی را پس بگیرم، نه برای این‌که طلبکار باشم از جهان، بلکه برای این‌که بفهمم دقیقاً از کِی، از کدام لحظه‌ ظاهراً بی‌اهمیت، همه چیز کمی تغییر کرد. بعضی گم‌شدن‌ها ناگهانی…

برای من، تو همیشه بوده‌ای؛ حضوری مداوم با رنگ‌هایی متنوع. از کودکی، از آن لحظه‌ای که فهمیدم مرزی میان دیدن و ندیدن وجود دارد؛ میان منِ نابینا و دیگریِ بینا. از همان‌جا تو برایم شکل گرفتی، نه به‌عنوان یک مفهوم، بلکه به‌عنوان چیزی…